του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη*
            Ο τίτλος του παρόντος κειμένου είναι ακριβώς από το ημιεπίσημο (από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης) μήνυμα του Προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump προς τον Emmanuel Macron.
            A) Πολλά, άλλωστε, μπορούν να γραφούν για την «ιδιότυπη» στάση του Προέδρου των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των γαλλικών προεδρικών εκλογών, καθώς και για «τον τρόπο» που επέλεξε ως πρώτο δημόσιο μήνυμα στον  νεοεκλεγέντα Πρόεδρο.
Ωστόσο (παρά που ο Πρόεδρος Trump δεν ήταν σαφής ως προς την προτίμησή του), δεν πρέπει να μας διαφεύγει για τη μελλοντική συνεργασία τους, η εξής σημαντική παράμετρος: Πως και ο Πρόεδρος Trump και ο Πρόεδρος Macron «προέρχονται από την αγορά» και πως ευθύς αμέσως με το σαφές προβάδισμα του νέου Προέδρου της Γαλλίας το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα (ευρώ), ανήλθε στο 1,202 του δολαρίου, δηλαδή στο υψηλότερο επίπεδο απ’ τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου. Εξου λόγου και οι πανηγυρισμοί (π.χ. της  BMO Global Asset Management και της State Street Global Markets).
            Β) Ασφαλώς πολλά μπορούν να λεχθουν γύρω από το εκλογικό αποτέλεσμα, καθόσον πάνω από 11 εκ. Γάλλοι στάθηκαν υπέρμαχοι του πολιτικού λόγου της Μ. Le Pen και περίπου άλλα 15 εκ. Γάλλοι τήρησαν μια στάση αντίθεσης στο «όλον σύστημα». Με προσεκτική παρατήρηση δε, δεν μπορεί παρά να παρατηρείται μια Γαλλία «διαιρεμένη» και κυρίως ένα «κοινωνικό σώμα» το οποίο μπορεί ευκόλως να εκραγεί, αν οι πολιτικές του νέου Προέδρου συμπορευθούν προς τη λιτότητα, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά ειδικότερα και για τον «γαλλογερμανικό άξονα» και ως εκ τούτου για την Ευρώπη.
            Άξια όμως παρατηρήσεων είναι και τα εξής:
            Γ.1) Με πολύ σοφό τρόπο, από τη γερμανική πλευρά, ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Sigmar Gabriel προέβη σε δήλωση προς την νικήτρια τοπικών εκλογών την ίδια ημέρα  καγκελάριο Angela Merkel, καλώντας την κατ’ ουσίαν να υποχωρήσει των «δογμάτων» καθιέρωσης πολιτικής λιτότητας και άκαμπτης στάσης σε θέματα δημοσιονομικής πολιτικής απέναντι στο νέο Πρόεδρο της Γαλλίας.
            Ο S.Gabriel συγκεκριμένα δήλωσε: «Πρέπει να πάψουμε να αναμετρώμεθα μονίμως με τους Γάλλους…» Και με τρόπο που αφήνει πολλά υπονοούμενα στον ακροδεξιό πολιτικό λόγο των γαλλικών εκλογών, αναφέρθηκε «πως για κάθε εκατοστό ευελιξίας» επέρχονται πολιτικά αποτελέσματα.
Έτσι, ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας έδωσε το πρώτο ερέθισμα  προκειμένου να αντιμετωπισθεί ο λαϊκισμός που αποκτά πρόσβαση στα κοινωνικά στρώματα στη Γαλλία, καθώς και ο ευρωσκεπτικισμός που εξαπλώνεται ιδιαιτέρως στις χώρες του Νότου και ασφαλώς στη Γαλλία.
Επίσης, ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών, αναφέρθηκε ταυτοχρόνως και στο στρατιωτικό σκέλος των γαλλογερμανικών σχέσεων που αφορά τις «εξτρεμιστικές οργανώσεις» και τη συμπεριφορά της Γαλλίας προς την κατεύθυνση αυτή. Έτσι βρέθηκε αλληλέγγυος με τη θέση του νεοεκλεγέντος Γάλλου Προέδρου ο οποίος θέτει ζήτημα ώστε τα κόστη που αφορούν στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας να μην υπολογίζονται στο έλλειμμα. Οι δηλώσεις δε του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών ως κατακλείδα τους είχαν την προοπτική της ανάπτυξης. Αυτό βεβαίως μπορεί να συναρτάται και με τις γερμανικές εκλογές, οι οποίες επίκεινται.
Ο πολιτικός δε λόγος του σοσιαλδημοκράτη Υπουργού των Εξωτερικών ήταν σαφής: «Πρέπει να πάψουμε να υποκρινόμαστε ότι εμείς είμαστε το άλογο που τραβάει το κάρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είμαστε οι μεγάλοι κερδισμένοι σε δημοσιονομικούς και οικονομικούς όρους, είμαστε παγκόσμιοι πρωταθλητές στις εξαγωγές διότι όλοι αγοράζουν τα προϊόντα μας».
Η κατακλείδα δε αυτή μπορεί να αφορά δήλωση επ’ ευκαιρία των γαλλικών εκλογών, αλλά αφορά και δήλωση λόγω της εξέλιξης και των γερμανικών εκλογών.
Προτάξαμε τις απόψεις αυτές του S.Gabriel γιατί ακριβώς δείχνουν ότι ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των γερμανικών εκλογών, θα πρέπει να υπάρξει «επανεξέταση» των «δογμάτων» της πολιτικής της λιτότητας, ενόψει και του ότι: οι γαλλικές εκλογές απέδειξαν ότι η κοινωνική συνοχή τελεί υπό δοκιμασία.
            Τα προαναφερόμενα αφορούν τη μία πλευρά των διαλαμβανομένων. Όμως:
            Γ.2) Από την πλευρά που αφορά προσπάθεια για μια ανασυγκροτούμενη Αριστερά, στη Γαλλία  ο Jean-Luc Mélenchon, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα μηνύματα των εκλογών αλλά και των καιρών έδωσε το στίγμα των μελλοντικών προθέσεών του ώστε να υπάρξει «μια νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία». Έχοντας δε ενώπιον του το αμέσως προσεχές διάστημα που αφορά στις γαλλικές βουλευτικές εκλογές, κάλεσε: «όλους όσοι θέλουν να έρθουν σε ρήξη με το παρελθόν, να ενωθούν με την Ανυπότακτη Γαλλία».
Ο χαρισματικός αυτός ηγέτης της Αριστεράς, τον οποίο ακολούθησαν 7 εκ. Γάλλοι στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές, έδωσε ένα σαφές μήνυμα: «Οι βουλευτικές εκλογές πρέπει να δείξουν πως έπειτα από μια ψήφο άρνησης και φόβου, είναι καιρός πλέον να προβούμε και σε μια θετική επιλογή». Είναι προφανές ότι ο Mélenchon ζήτησε θετική πλέον ψήφο, δίνοντας ένα νέο στίγμα στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές. Έτσι η πολιτική του Mélenchon δεν αφορά στη διεκδίκηση αρνητικής θέσης στο «όλον σύστημα». Αντιθέτως καλεί σε εποικοδομητική δράση τη γαλλική κοινωνία. Ταυτοχρόνως και ενώ λαμβάνουν χώρα απίστευτες μετακινήσεις ψηφοφόρων, θα πρέπει να επισημειωθεί ότι το νεοσύστατο κόμμα του νεοεκλεγέντος Γάλλου Προέδρου «En Marche» (εμπρός) είναι και αυτό το νέο μεγάλο ζητούμενο.
            Γ.3) Ασφαλώς, κρίνοντας –σχολιάζοντας τις πρόσφατες γαλλικές προεδρικές εκλογές, πολλά μπορούν να λεχθούν. Στο παρόν κείμενο, ας λεχθούν και θέσεις που δεν αναπτύσσονται ως κρίσιμα ζητήματα. Ας λάβουμε, συνεπώς, υπ’ όψιν μας και τα εξής: Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας είναι Πρόεδρος Μητροπολιτικής χώρας της Ευρώπης. Η δήλωσή του δε ότι: «Θα υπερασπισθώ τη Γαλλία και τις φιλοδοξίες της. Θα υπερασπισθώ την Ευρώπη. Τα κοινά μας πεπρωμένα. Τον ευρωπαϊκό πολιτισμό μας που μπορεί να πάει μπροστά τις αξίες μας. Θα εργασθώ για να επανοικοδομήσω τις γέφυρες μεταξύ της Ευρώπης και εκείνων που δημιούργησαν την Ευρώπη…», μένει να αποδειχθεί στην πράξη.
Ας κλείσουμε όμως το παρόν σχόλιο έτσι όπως δεν γράφεται συνήθως, ούτε διατυπώνεται συνήθως στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, ως εξής:
            Δ) Το παρόν κείμενο τιτλοφορείται με τα συγχαρητήρια του Προέδρου των ΗΠΑ. Επίσης προτάθηκε στο παρόν κείμενο ο «κοινός τόπος» του Προέδρου των ΗΠΑ με το νεοεκλεγέντα Γάλλο Πρόεδρο αναφορικώς με τη σχέση τους στο χώρο της ελεύθερης οικονομίας. Σαφές όμως είναι ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις και ειδικότερα στη Γαλλία που είναι πυρηνική δύναμη, και ασφαλώς την αναγνωρίζει ως σημαντικότατο σύμμαχο στις επιδιώξεις της αμερικανικής πολιτικής όσον αφορά στη Βόρεια Αφρική, αλλά και στη Μέση Ανατολή. Έτσι, θα πρέπει τα συγχαρητήρια του Αμερικανού Προέδρου και η πρόθεσή του να συνεργασθεί στενά με το νέο Γάλλο Πρόεδρο, να αφορούν και στο ότι ήδη η Ρωσία ενισχύει στην Ανατολική Μεσόγειο τις δυνάμεις της.
Υπ’ όψιν δε ότι η εντυπωσιακή ρωσική φρεγάτα «Admiral Essen» που ανήκει στην κατηγορία «Admiral Grigorovich», εξοπλισμένη με πυραύλους Kalibr και ικανή για ηλεκτρονικό πόλεμο, διήλθε από την Παρασκευή 5 Μαΐου, από το Γιβραλτάρ και κατευθύνθηκε προς την Άπω Ανατολή, όπου εκεί προ πολλού υπάρχουν ισχυρές ρωσικές δυνάμεις. Είναι προφανές ότι η Ρωσία αρχίζει να αποκτά Ναυτική Δύναμη στη Μεσόγειο, και θα μπορούσε κάποιος να ισχυρισθεί όχι μόνο για τον πόλεμο στη Συρία. Είναι κρίσιμα τα θαλάσσια οικόπεδα στην περιοχή της Μεσογείου!.. Και για τις ΗΠΑ και για τη Γαλλία!..
---------------------------------------------

 * Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC - EU). 

2 σχόλια:

  1. Για τη συγκεκριμενη εκλογη συνοδοιπορησαν τουλαχιστον 7 τεκτονικα ιδρυματα της Γαλλιας αλλα και οι κομμουνισται. Δεν το βρισκετε λιγο περιεργο αυτο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. En Marche = Kadima (Ariel Sharon). Ουτε τα προσχηματα δεν τηρουνται πλεον. .....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

 
Top